بهروز جوانمرد : نقد علمی یا انتشار ناجوانمردانه؟
علی رغم اینکه آقای نامجو به صراحت در نامه ای خطاب به ملت ایران که در هفته نامه شهروند امروز شماره 62 صفحه 16 به چاپ رسيده است ،اینجانب را مسئول پخش ترانه خود معرفی نموده اند و مسئولان این هفته نامه نیز بدون درخواست مدارک مثبته از ایشان اقدام به ذکر نام بنده نموده اند اما بایستی خدمت آقای نامجو و وکیل محترمشان و طرفداران فرهیخته شان عرض نمایم که بنده خود نیز از طریق دوستان دیگر لینک دانلود ترانه ایشان را دریافت نمودم و الا در صورتی که بنده پخش کننده ترانه ایشان بوده باشم منطقاً می بایست اين امر يا بر روي سرور سايت حقوقدان صورت مي گرفت یا مثلاً بر روي سرور يك سایت خارجی که امکان آپلود ترانه وجود دارد (مانند 4shared.com) این اتفاق صورت می گرفت اما با اندکی صبر و دقت به لینک دانلود این ترانه که در وبلاگ (دنیای راه راه) و وبلاگ (حباب) نیز قابل دسترسی می باشد (با زدن يك رايت كليك و گرفتن پروپرتيز از لينك دانلود)مشاهده می کنید که وب سایت پارسی بلاگ با مدیریت آقای سید محمدرضا فخری پيشتر اقدام به آپلود این ترانه بر روي سرور سايت خود نموده اند(كه البته در زمان نگارش اين مرقومه از روي سرور برداشته اند) و البته ايشان نيز اعلام نموده اند كه لينك اين ترانه خيلي پيشتر در وبلاگ پس فردا قابل دانلود بوده است (و اصولاً بايستي متذكر شد كه در دنياي مجازي و فضاي سايبر اينكه چه كسي به قول آقاي نامجو «منتشر كننده يك ترانه» به عنوان اولين نفر مي باشد بسيار امر مشكل و صعبي مي باشد چراكه اگر يك فردي اعم از ايراني يا خارجي در خارج از ايران لينك اين ترانه را بر روي سرور يك سايت قرار دهد و ايراني هاي داخل ايران به اين سايت لينك دهند آيا مي توان ادعا نمود كه منتشر كننده اشخاصي هستند كه صرفاً به سايت اولي لينك داده اند؟و سوال بعدي اينكه آيا اصولاً لينك دادن به يك نشاني اينترنتي از مصاديق نشر و تكثير محسوب مي گردد و يا صرفاً معرفي تلقي مي شود ؟ اگر مصداق تكثير است مباشرت است يا معاونت ؟پاسخ به اين سوال ها ساده نيست چرا كه در اين خصوص متن قانوني تصويب شده مشخص و مصرحي(فعلاً) وجود ندارد و بايستي به انتظار تقنين و رويه قضايي نشست
با اين وصف ، اينجانب صرفاً به نقد علمي و حقوقی ( ونه واکنش احساسی مذهبی یا هنری) بدون هیچگونه غرض ورزی پرداخته ام و تلاش نموده ام مواضع احساسی شخصی را از بحث جدا کرده و صرفاً با توجه به قوانین جاریه ایران و عرف حاکم بر جامعه به نقد علمی این ترانه بپردازم.
انتظار بنده این بود که آقای نامجو یا حداقل وکیل محترم ایشان که همکار عزیز بنده نیز می باشند با استدلال و نه با توهین یا تهدید شغلی در صورت علاقه با بنده مباحثه علمی می نمودند چراکه بنده در مقاله خود بطور متناوب اشاره کرده ام که این متن صرفاً یک نقد حقوقی و لا غیر می باشد و هر گونه تصمیمی منوط به نظر دادستان عمومی و انقلاب می باشد به علاوه در انتهای مقاله اشاره شده که توکیل جهت اصلاح این مقاله اعلام آمادگی می نماید اما متأسفانه جناب وکیل آقای نامجو برای بنده ایمیل تهدید آمیز فرستاده و خود جناب نامجو نیز هم در نامه منتشره به مردم ایران به صراحت بنده را مسئول پخش! این ترانه معرفی نموده اند که خود می تواند مصداق نشر اکاذیب باشد. به علاوه در نامه ای که خطاب به ملت ایران و آقای عباس سلیمی نوشته اند در بخشی از آن آورده اند :
«آن سايت اينترنتی كه اخيرا موجب پخش اين قطعه شده است، نه متعلق به من، بلكه سايتی به نام «توكيل» و زير نظر فردی به نام «بهروز جوانمرد» است، كه اين شخص كاملا برای من ناشناس است و حدس میزنم كه با اين كار بيشتر از اينكه دلش برای مسلمانی بتپد، سعی در خراب كردن نام و وجه بنده كمترين را داشته است.!
آقای سليمی عزيز، بدينوسيله خواهش میكنم بعد از دريافت اين عذرخواهی رسمی كه رو به تمام ملت ايران میباشد، تا آنجا كه ممكن است شما هم با مراجعه به آن «ناجوانمرد» از اشاعه بيشتر جلوگيری فرماييد، باشد كه روزی من شكايت رسمیام را از آن آقا به مراجع تسليم كنم.»
این در حالی است که با مطالعه متن این مقاله مشاهده می شود که بنده از آقای نامجو به عنوان یک هنرمند مبدع و با انگیزه شرافتمندانه یاد کرده ام اما بازخورد این نقد علمی به نظر منصفانه نمی آید.بنده تصور می کردم در جامعه فعلي ايران حداقل نقد حقوقی از تعرض و حاشیه مصون باشد اما گویا چنین نبوده و حتی به بنده اتهام نشر این ترانه نیز زده شده است.به هر حال ، ضمن تشکر از آقای نامجو از بابت اینکه سرانجام از قطعه ای که ساخته بودند ، رفع ابهام نمودند و ضمن تأسف از اینکه چرا نقد علمی اینجانب تبدیل به چنین واکنشی از ایشان شده که تصور نموده اند بنده ناجوانمردانه سعی در تخریب وجهه ایشان داشته ام، به جهت جلوگیری از هر گونه شبهه و توهم برای همه هموطنان عزیز و البته احترام به آقای نامجو ، ضمن پوزش از طرفداران توکیل، مقاله مربوط به ترانه آقای نامجو تا زمانی که جامعه به لحاظ نقدپذیری به بلوغ کافی برسد تا حاشیه ها مهمتر از متن نشوند ، از دسترسی همگان خارج می شود.
برای آقای نامجو آرزوی موفقیت بیشتر را دارم.
توکیل ، باروری اندیشه را در گرو تضارب آراء میداند.
پي نوشت :
از دوست ناديده ام جناب عباس اميري به جهت توضيح روشنگرانه شان ممنونم